8 Ekim 2013 Salı

Budapeşte'de "güvende" olmak 28 Mart 2011;06:46


 Bu gece Budapeşte'deki son gecemdi, tabi ki dışarıdaydım, burada yaşayan ve burada kaldığım kısa sürede tanıştığım güzel insanlarlarla. sabahın 04:00'üne kadar ..Ne zaman ki ayrılma vakti geldi -sanıyorum uçağıma bir kaç saat vardı- birbirimize hoşçakal dedik .Normal koşullarda bir taksi çağırmam ve otelime dönmem gerekirdi. biz böyle gördük. hangi kadın evladı sabahın dört buçuğunda İstanbul sokaklarında tek başına yürüyebilir?
Son içkilerimizi içtikten ve bardan ayrıldıktan hemen sonra ev sahiplerine "En kolay taksiye nereden binebilirim ?" diye sorduğumda, "Gerek yok ki, yürüyebilirsin tabi istiyorsan" diye bir cevap aldım. Elbetteki bu cevapla tatmin olmayıp, "Emin misin? yani güvenli mi ?" diye sordum...Hayatı boyunca tek bir problem yaşamadığını söyleyince ve elbette  biraz da alkolün cesaretiyle denemeye değer buldum..
Otelden yürüme mesafesiyle 30 dk uzaklıktaydım. Caddelerde bir elin parmak sayısını geçmeyecek kadar sayıda hareket halinde araç vardı, ve çok az insan..Attığım ilk adımlar tedirginken, kısa sürede kendimi şimdiye dek hiç hissetmediğim kadar özgür buldum. Bu yaşıma kadar tohumlarımın ekildiği kendi ülkemin topraklarında hiç bir zaman bu hissi yakalayamamış olmamın içimde yarattığı ironik tablo ile ,bu özgürlüğü elde etmiş olmanın hazzı arasında kayboldum. Sokaklarda tek bir polis veya polis aracı yokken, yağmurun henüz yıkadığı bu güzel şehirde sabahın dört buçuğunda %100 güvende yürümek, günün doğuşunu seyretmek burada edindiğim en güzel hayat tecrübesiydi...
Bu hissi özleyeceğim bir şehre dönmek ama o şehri hiç bir yere değişmeyecek kadar sevmek.
Being an a foreigner in budapest is the best memory of my life!!